Wolni i Solidarni. Między Ideą a Praktyką.

w latach 80. drukarz, kolporter, kurier, wydawca i dziennikarz prasy podziemnej. Działacz Polskiej Niezależnej Organizacji Młodzieżowej, Niezależnego Zrzeszenia Studentów i Solidarności Walczącej. Redaktor naczelny pism „Młodzież” i „Solidarność Dolnośląska”. Współtwórca Niezależnej Oficyny Studenckiej. W 1990 roku na Uniwersytecie Wrocławskim obronił pierwszą w Polsce pracę magisterską poświęconą Pomarańczowej Alternatywie. W III RP badacz mało znanych wątków historii najnowszej, dokumentalista, koordynator regionalny projektu „Encyklopedia Solidarności”. Autor kilku książek poświęconych historii najnowszej, w tym Kornel Morawiecki. Autobiografia (Warszawa: Trzecia Strona 2017) oraz wielu popularnonaukowych artykułów, podejmujących różne wątki dziejów i kultury Dolnego Śląska. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel, menedżer placówek kultury, szef zespołów negocjacyjnych branży finansowej, dyrektor departamentów komunikacji i PR kilku polskich banków. Był członkiem kolegiów redakcyjnych „Obserwatora Finansowego” i „Gazety Obywatelskiej”, ekspert Instytutu Solidaryzmu, wiceprzewodniczący Rady Muzeum Śląska w Katowicach, rzecznik Stowarzyszenia Więźniów Politycznych PRL „Niezłomni”.

działacz KPN, Liberalno-Demokratycznej Partii „Niepodległość” i Solidarności Walczącej, dziennikarz i producent filmowy. W 2004 r. założył stację TV Biznes, w latach 2012-2014 był współzałożycielem telewizji Republika, następnie współtworzył telewizję satelitarno-kablową „w Polsce.pl” Jacka i Michała Karnowskich. Obecnie prowadzi dwie firmy zajmujące się produkcją telewizyjną, a od 2022 roku odpowiada za rozwój i dystrybucję kanału informacyjno-publicystycznego TV Media Narodowe, emitowane na kanale YouTube

działacz opozycji antykomunistycznej, prezes Fundacji Kluby Międzymorza i przewodniczący Klubu Gazety Polskiej w Chorzowie.

(ur. 1955) – czeski dziennikarz i politolog, dysydent czechosłowacki, sygnatariusz Karty‘77, tłumacz literatury angielskiej, redaktor podziemnego czasopisma Střední Evropa, redaktor i wydawca Česká pozice, publicysta tekstów społeczno-politycznych i ekonomicznych w Lidových novinách, Hospodářských novinách, MF Dnes, Respekt i Reflex.

prof. UAM dr hab., biolog i kognitywista zatrudniony w Pracowni Epistemologii i Kognitywistyki Wydziału Filozoficznego UAM.

profesor nauk humanistycznych zatrudniony na Wydziale Filozoficznym UAM w Poznaniu i w Oddziałowym Biurze Badań Historycznych IPN w Poznaniu. Zainteresowania badawcze: filozofia historii, filozofia polityki, filozofia społeczna, historia myśli politycznej, historia najnowsza, teoria i metodologia historii. Ostatnio opublikował The Historical Distinctiveness of Central Europe: A Study in the Philosophy of History (Berlin: Peter Lang 2020) i Umysł solidarnościowy. Geneza i ewolucja myśli społeczno-politycznej „Solidarności” w latach 1980-1989 (Poznań-Warszawa: IPN 2022).

studentka Kolegium Międzydziedzinowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego (kierunki: prawo i studia wschodnie), przewodnicząca Rady Młodzieżowej Muzeum Niepodległości w Warszawie – oddział Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej; wicenaczelna redaktorka portalu Kurier Historyczny. Jej historyczne zainteresowania obejmują zwłaszcza okres zaborów i dzieje walk o niepodległość, losy Polaków na tzw. ,,Kresach Wschodnich", Europę Wschodnią, obszar postsowiecki i relacje polsko-rosyjskie, procesy narodowotwórcze, postkolonializm, historię myśli politycznej, literaturę i kulturę XIX i XX wieku.

doktor Instytutu Filozofii UAM, pracownik Zakładu Studiów Kulturowych Instytutu Kultury Europejskiej UAM. Autor książek: Zagadnienie ograniczeń racjonalnego modelu działań ludzkich. Próba ujęcia działania nawykowo-racjonalnego (Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2012), O Bogu, który był. Nowa interpretacja Jezusa nauki o Bogu(Warszawa: Wydawnictwo Scholar 2016).

jest profesorem w zakresie stosunków międzynarodowych w Ilia State University (Tbilisi) w Gruzji, redaktorem pisma „Reconstructions of History” afiliowanego przy Illia State University i dyrektorem Center for Russian Studies. W latach 1990-1991 był redaktorem pisma „The Georgian Nation”. W latach 1993-2004 pracował w the Caucasus Institute for Peace, Democracy and Development, zaś w latach 2000-2004 był kierownikiem Departamentu Naukowego Parlamentu Gruzji. Pełnił funkcję dyrektora wykonawczego (2004-2008) Fundacji Open Society w Gruzji a w latach 2008-2016 był posłem w parlamencie gruzińskimprofesor zatrudniony w Państwowym Uniwersystecie Ilia w Tbilisi (Gruzja), jest założycielem i dyrektorem Centrum Studiów Rosyjskich. W latach 2008–2012 kierował gruzińską komisją parlamentarną ds. integracji europejskiej.

poeta Nowej Fali, współtwórca Teatru Ósmego Dnia i Salonu Niezależnych, współpracownik KOR/KSS KOR. W sierpniu 1980 sygnatariusz listu otwartego poznańskich środowisk inteligenckich popierającego strajk w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od 11 IX 1980 członek Prezydium MKZ w Poznaniu/MKZ Wielkopolska, rzecznik prasowy, członek KKP i KK; od 13 grudnia 1981 do września 1982 internowany. Założyciel i przewodniczący Międzyzakładowej Rady „S”, wydawca i redaktor pisma MRS „Komunikat” (1984-1989), członek Komisji Interwencji i Praworządności „S” (1987-1989). Po 1989 r. był współzałożycielem poznańskiego Radia Obywatelskiego, szefem Dyrekcji Programów Informacyjnych TVP, członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (1993-1995), wiceprezesem Polskiej Agencji Informacyjnej (1999-2002) a od 2003 dyrektorem Wielkopolskiego Muzeum Walk Niepodległościowych w Poznaniu.

z wykształcenia matematyk/informatyk z Wrocławia. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego. Współzałożyciel „Solidarności Walczącej” i „Dolnośląskiego Towarzystwa Gospodarczego”. Od 1988 roku kilkanaście lat w Holandii, gdzie założył własną firmę zajmującą się hurtowym importem i eksportem narzędzi ręcznych. Obecnie prezes zarządu BEAST – Global Tool Company Sp. z o. o. oraz Fundacji „Otaczaj Blaskiem” w Lublinie. Publicysta między innymi „Opcji na Prawo” i „Najwyższego Czasu”. Wykładowca na kierunku Business in China na Akademii Koźmińskiego w Warszawie. Zainteresowania: gospodarka, polityka, relacje Chiny-Polska, narody, społeczeństwa, cywilizacje. Animator współczesnych stowarzyszeń i lokalnej prasy. Stroniący od politycznej partyjności. Hobby: tępienie głupoty.

francuski dziennikarz, pracujący od 2002 roku w Tbilisi, ekspert ds. krajów byłego Związku Sowieckiego. Współpracował między innymi z Radio France Internationale (RFI), France 24 TV, Le Figaro. Autor książek, m.in. Poutine et le Caucase czy Volodymyr Zelensky - Dans la tête d’un héros.

historyk związany z Wydziałem Historii Uniwersytetu Warszawskiego, kierownik projektu Polskość – dziesięć wieków definiowania narodu i redaktor pięciu tomów studiów wydanych w ramach serii pod tym samym tytułem

zatrudniona na Wydziale Filozoficznym UAM, obroniła doktorat o koncepcji interesów w twórczości Maxa Webera i jest autorką książek Filozofia państwowości Maxa Webera (Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM 2013); Wolność akademicka jako zawód i powołanie (Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk 2022).

doktor fizyki teoretycznej, doktor habilitowany nauk filozoficznych, profesor uczelniany Akademii Wojsk Lądowych we Wrocławiu. Autorka ok. 400 prac naukowych, publikowanych w Polsce i za granicą, poświęconych fizyce kwantowej, kosmologii fizycznej, filozofii przyrody, filozofii nauki, personalizmowi, transhumanizmowi i sekuritologii. Autorka 17 książek oraz redaktorka (lub współ-) 31 prac zbiorowych. Ostatnio wydała: Bezpieczeństwo osoby i wspólnoty. Ochrona bytu osobowego w obliczu ideologii i praktyki transhumanizmu. Wrocław: Wydawnictwo AWL 2018, Bezpieczeństwo personalne. Koncepcja trzech warstw. Wrocław: AWL 2019, O filozofii Karola Wojtyły i nauczaniu Jana Pawła II w kontekście ochrony osoby i wspólnoty. Kraków: UPJPII 2019, Personalizm wobec współczesnych zagrożeń. Kraków: Scriptum 2022. Od kilku lat organizuje coroczną ogólnopolską konferencję z cyklu “Bezpieczeństwo personalne a bezpieczeństwo strukturalne”. Zajmuje się też publicystyką naukową. Nagrodzona dwiema nagrodami ministra i nagrodą Polskiej Akademii Umiejętności. Odznaczona Krzyżem Wolności SW. Prezes Międzynarodowego Towarzystwa Naukowego “Fides et Ratio” w Krakowie. Członek kolegium redakcyjnego kilku czasopism naukowych oraz członek kilku towarzystw naukowych – polskich i zagranicznych.

Iwo Greczko – doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii. Członek Council for Research in Values and Philosophy, Stowarzyszenia Autorów ZAiKS oraz Związku Artystów Wykonawców STOART.

(ur. 1962), prof. dr hab., kieruje Pracownią Kultury Literackiej XX w. na Uniwersytecie Wrocławskim. Wydała ostatnio: Topika, tren i tło: o poezji Wojciecha Wencla (Kraków: Instytut Literatury 2019), Genologiczne synergie. O eseistyce i beletrystyce w drugim dziesięcioleciu XXI wieku (Lublin: Wydawnictwo Muzyczne 2020), Aposjopea. Rzecz o przemilczeniach i niedocenieniach we współczesnej literaturze polskiej (Lublin: Polihymnia 2024). Opracowała syntezę Zbigniewa Kubikowskiego; Szklany mur: proza polska 1945–1980 (Kraków: Księgarnia Akademicka 2023). Interesuje się krytyką literacką, aksjologią, korespondencją sztuk i tradycjami filologicznymi.

profesor i dyrektor Research Institute of Politics and Government w József Eötvös Research Centre przy National University of Public Service na Węgrzech. Zajmuje się filozofią polityczną, historią intelektualną oraz współczesnym liberalizmem i konserwatyzmem. Ostatnio opublikował: A Political Philosophy of Conservatism. Prudence, Moderation and Tradition (Londyn-Nowy Jork: Bloomsbury 2020), The Political Philosophy of the European City. For Polis through City-State to Megalopolis (Lanham, MD: Lexington Books 2021) i Art and Politics in Roger Scruton’s Conservative Philosophy (Palgrave Macmillan/Springer, 2023

studentka Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu na kierunku Polityka Społeczna

pracownik Wydziału Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, autor książek, artykułów i badań socjologicznych o tematyce migracyjnej

Urodzony w Brześciu (dziś Białoruś) sowiecki dysydent, zamieszkały na stałe w Polsce od początku lat 80-tych. Zaprzysiężony członek „Solidarności Walczącej” od roku 1984. Stały współpracownik „Biuletynu Dolnośląskiego” i „Solidarności Walczącej”. Jedyny obywatel ZSRS, czynny uczestnik polskiego podziemia antykomunistycznego. Dziś profesor tytularny zatrudniony na Uniwersytecie Opolskim, autor 10 książek i ponad 100 artykułów naukowych na temat tragicznych losów Polaków w ZSRS. Jego najbardziej znana publikacja wyróżniona wieloma nagrodami: „Zapomniane ludobójstwo. Polacy w Państwie Stalina. Operacja polska 1937 – 1938” (Kraków: Znak Horyzont 2015).

ur. w 1955 roku, absolwent Politechniki Wrocławskiej. Od połowy lat 70-tych XX w. związany ze środowiskiem Kornela Morawieckiego. W latach 1980 – 1988 kolporter „bibuły” na terenie Zagłębia Miedziowego. Wydalony za to przez SB z Polski w 1988 roku, wrócił po zmianach w 1992 roku. Prezes Zarządu Głównego Polskiego Forum Klimatycznego oraz Koordynator Forum Klimatycznego AKO odpowiedzialny za europejski „Green Deal 2050”. Związany z organizacjami ekologicznymi od połowy lat 60-tych XX wieku. Organizator debat publicznych i konferencji typu „Forum Antysmogowe”, „Forum Klimatyczne AKO”, „Forum Permakultury”, „Forum Biomasy”, „Forum Energetyki Rozproszonej”, „Forum Ekologii Leśnej”, a także działań następczych takich jak zazielenianie centrów miast, promocja biomasy jako OZE, czy też wprowadzenia kompleksów agro – leśnych i drzew szybko-rosnących. Propagator idei samowystarczalnych klastrów energii i biomasy w gospodarce obiegu zamkniętego, a także społeczeństwa obywatelskiego. Inicjator i realizator projektów „Polski kongres Klimatu 2021”, „II Polski Kongres Klimatu 2023” oraz cyklu programów radiowych „Zielony Poznań 2021” i „Zielona Wielkopolska 2023”. Za działania na rzecz klimatu odznaczony przez Prezydenta RP w 2022 roku Srebrnym Krzyżem Zasługi.

(ur. 1958) w 1979 r. ukończył Technikum Hutniczo-Mechaniczne przy Zespole Szkół Mechanicznych nr 3 w Nowej Hucie, w latach 1979–1980 kolportował na terenie Krakowa ulotki WZZ z Katowic. W latach 1980-81 został przewodniczącym Komisji Wydziałowej NSZZ „S” w WSK PZL w Krakowie. Po wprowadzeniu stanu wojennego współorganizował strajk w swoim zakładzie pracy. W latach 1982–1989 organizował druk oraz sieć kolportażu dla takich pism, jak m.in. „Serwis Informacyjny RKW/RKS”, „Aktualności RKW/RKS”, „Hutnik”, „Solidarność Grzegórzecka”, „Mała Polska”, „Solidarność Hutników”, „Paragraf”, „Bez Dekretu”, „Tygodnik Mazowsze” i „Arka”. Współpracownik Pomarańczowej Alternatywy (1985–1986) i Federacji Młodzieży Walczącej (1987–1989).

(ur. 1960) – filolog, historyk sztuki, scenarzysta, reżyser, dyplomata i urzędnik. Współzałożyciel Niezależnego Zrzeszenia Studentów (NZS) w Warszawie (1980), lider Solidarności Polsko-Czechosłowackiej, organizator i uczestnik spotkań opozycjonistów Polski i Czechosłowacji na granicy, inicjator Przeglądu Niezależnej Kultury Czechosłowackiej we Wrocławiu (1989), radca Ambasady RP w Pradze, wicewojewoda i wojewoda dolnośląski, dyrektor Instytutu Polskiego w Pradze (2001-2007), ambasador RP w Czechach (2021-2022), dyrektor Galerii Miejskiej we Wrocławiu.

(ur. 1988), doktor historii, pracownik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu. Zajmuje się historią ruchu komunistycznego w Wielkopolsce. Autor książki W polskiej Wandei. Komunistyczna Partia Polski w województwie poznańskim w czasach II Rzeczypospolitej(Warszawa-Poznań: IPN2021)

historyk, specjalizuje się w historii komunizmu i oporu przeciw niemu. Wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 2000-2016 w Instytucie Pamięci Narodowej, 2011-2016 sprawował funkcję prezesa IPN, 2017-2021 - prezes Platformy Europejskiej Pamięci i Sumienia. Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Wraz z Grzegorzem Waligórą redaktor sześciotomowej historii NSZZ „Solidarność”, 1980-1989 (2010).

socjolog, profesor zwyczajny w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Zainteresowania badawcze: instytucje polityczno-gospodarcze i problematyka bezpieczeństwa międzynarodowego. Stypendysta American Council of Learning Societies, Woodrow Wilson Center, Japońskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych; profesor wizytujący University of British Columbia w Vancouver, Princeton University, Uniwersytetu Chin Wschodnich w Szanghaju; pracownik badawczy Workshop in Political Theory and Policy Analysis, Indiana University. Członek Rady Reformy Państwa przy premierze RP (1998–2000), Rady Administracji Publicznej przy premierze RP (2006–2008), Rady Rozwoju Narodowego przy Prezydencie RP (od 2016), Regional Advisory Panel, przy Social Science Research Council in New York (1997–2004). Autor lub współautor ośmiu książek i licznych artykułów. Najważniejsze z nich to: An Institutional Theory of Communist Regimes: Design, Function, and Breakdown (San Francisco: ICS Press 1992); (współautor i red. nauk.) Polityka bez strategii. Bezpieczeństwo Europy Środkowo-Wschodniej i Polski w perspektywie ładu globalnego (Warszawa: ISP PAN 2008); Dezercja elit. Konsolidacja systemu politycznego w pokomunistycznej Polsce(Warszawa: ISP PAN 2014). Członek Rady Reformy Państwa przy premierze RP (1998–2000), Rady Administracji Publicznej przy premierze RP (2006–2008), Rady Rozwoju Narodowego przy Prezydencie RP (od 2016), Regional Advisory Panel, przy Social Science Research Council in New York (1997–2004).

doktor habilitowany nauk ekonomicznych, pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Warszawskiego (1967–1981), Uniwersytetu Maryland (1981–2014) i Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie (2008–2018). Współzałożyciel i dyrektor Centrum Studiów Społeczeństw Pokomunistycznych na Uniwersytecie Maryland (1990–1996). W latach 1987–2014 związany z Bankiem Światowym biorący udział zarówno w badaniach naukowych, jak i działalności operacyjnej Banku. Zajmował się głównie wymiarami globalnym i regionalnym rozwoju gospodarczego ze szczególnym uwzględnieniem problematyki handlu zagranicznego w kontekście projektowania instytucji i polityk maksymalizujących dobrobyt społeczny. Z ramienia Banku pracował w większości państw postkomunistycznych oraz w wielu krajach rozwijających się Azji oraz Afryki. Jest autorem, współautorem i redaktorem naukowym ponad dziesięciu książek oraz ponad stu artykułów i raportów technicznych poświęconych problemom rozwoju.

urodził się w Wilnie w 1982 roku W 2006 roku ukończył studia magisterskie z politologii; w latach 2007-16 wykładał w Instytucie Politologii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Wileńskiego. W 2012 roku obronił doktorat pt. Implications of EU Internal Integration for External Europeanisation: Case Studies of Ukraine and Russia. W latach 2012-16 był dyrektorem Centrum Studiów Europy Wschodniej (Rytų Europos studijų centras) w Wilnie. Od 2011 r należy do partii „Związek Ojczyzny – Litewscy Chrześcijańscy Demokraci” (Tėvynės sąjunga – Lietuvos krikščionys demokratai); od 2016 r. jest posłem do litewskiego parlamentu, w 2019 r. został zastępcą, a w 2020 r. - przewodniczącym parlamentarnej Komisji Narodowego Bezpieczeństwa i Obrony

Urodzony w 1953 roku. Absolwent wydziału filologicznego UAM. Od roku 1973 aktor Teatru Ósmego Dnia, współautor wszystkich scenariuszy i przedstawień tego Teatru, wśród nich: Przeceny dla wszystkich, Raportu z Oblężonego Miasta i Arki. Od 1976 r. współpracownik KSS KOR, uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej, w okresie stanu wojennego wraz z Teatrem Ósmego Dnia prezentuje swoje spektakle w ramach tzw. drugiego obiegu poza cenzurą korzystając z gościnności Kościoła Katolickiego. W drugiej połowie lat 80-tych przebywa wraz z teatrem w Europie Zachodniej. Po obradach Okrągłego Stołu wraz z teatrem wraca do Polski i współtworzy ośrodek teatru alternatywnego w Poznaniu. Za swą działalność artystyczną i społeczną wraz z całym teatrem został uhonorowany złotym orderem Gloria Artis.

(ur. 1953). Pisarz, eseista, emerytowany ekspert w dziedzinie zarządzania i ochrony informacji w sektorze finansowym. W swojej zawodowej karierze w Stanach Zjednoczonych (1981-2021) był zatrudniony przez blisko sto firm jako menedżer lub konsultant. Jako pisarz opublikował trzy powieści. Liście Croatoan przyniosły mu nagrodę Jury Związku Literatów Polskich im. W. Macha za najlepszy debiut prozatorski w 1977 roku. Pasaż został zablokowany przez cenzurę, wydrukowany przez nielegalne wydawnictwo MY w 1989 roku, a przez warszawskie wydawnictwo tCHu w 2006 roku. To samo wydawnictwo wydało Chronologię Borealną w roku 2017. Sfera kulturalnych zainteresowań Kirscha obejmuje krytykę wzrastającej dominacji cywilizacyjnych systemów władzy opartych o syntezę marksizmu-leninizmu z tradycyjnymi praktykami patokracji.

doktorant Uniwersytetu Opolskiego. Zainteresowania badawcze: historia NSZZ „Solidarność” w Wielkopolsce, NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność” w byłym województwie sieradzkim, dzieje Kościoła Katolickiego, historia regionalna, historia PRL.

filozof, kulturoznawca, publicysta, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, ostatnio opublikował Przemiany idei uniwersytetu(Warszawa: PWN 2019). W swoich badaniach skupia się na problematyce kultur natury, zrównoważonego rozwoju, religii w życiu publicznym i kulturze intelektualnej Niemiec.

(ur. 1946) anglista, romanista, tłumacz, satyryk, poeta. Opozycjonista od 1968 roku, działacz NSZZ „Solidarność” na UAM i w ZR Wielkopolski, delegat na I KZD NSZZ „S” w 1981 r., internowany, współpracownik „Solidarności Walczącej”, b. nauczyciel w I LO w Poznaniu i pracownik naukowy UAM.

doktor nauk społecznych, pedagog, resocjalizator, kapitan rezerwy. Pracę doktorską obronił w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Były żołnierz zawodowy i asystent na Wydziale Nauk o Bezpieczeństwie Akademii Wojsk Lądowych. Były prorektor w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego APEIRON w Krakowie. Współpracuje z Zakładem Socjologii Grup Dyspozycyjnych Instytutu Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Członek Międzynarodowego Towarzystwa Naukowego „Fides et Ratio”. Był przewodniczącym Sekcji Socjologicznych Problemów Bezpieczeństwa Narodowego PTS. Jest członkiem European Association for Security, Polskiej Platformy Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Polskiego Towarzystwa Nauk o Bezpieczeństwie. W obszarze jego zainteresowań leżą zagadnienia z zakresu funkcjonowania grup dyspozycyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem korpusu podoficerskiego Sił Zbrojnych RP. Autor wielu publikacji z obszaru socjologii grup dyspozycyjnych, socjologii edukacji i andragogiki oraz szeroko pojętego bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego oraz współredaktor kilkunastu książek.

(Akademia Ignatianum/ Uniwersytet w Bremie), ukończył Wydział Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Ruhr-Universität Bochum, a następnie uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy pt.: „Upadek idei postępu”. W latach 1976–1991 wykładał socjologię, teorię społeczną i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie przez rok był profesorem na Uniwersytecie w Kassel. W 1992 r. został mianowany profesorem na Uniwersytecie w Bremie. Później wykładał również na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie i Columbia University w Nowym Jorku oraz gościnnie na wielu innych uczelniach w Wielkiej Brytanii i USA, np. Princeton University, University of Oxford czy University of Cambridge. W 2005 r. został członkiem Komitetu Honorowego wspierającego Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W latach 2007-2009 był członkiem Rady Służby Publicznej przy Premierze. Obecnie jest członkiem Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, Przewodniczącym Rady Instytutu Zachodniego w Poznaniu, Przewodniczącym Rady Instytutu Adama Mickiewicza i współprzewodniczącym Komitetu Sterującego Polsko-Brytyjskiego Forum Belwederskiego. W 2014 r. został wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego, a w latach 2018-2019 jego wiceprzewodniczącym. Ponownie wybrany europosłem w 2019 r., pełni obecnie funkcję wiceprzewodniczącego parlamentarnej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. Autor książek: Rozumienie ludzkiego zachowania (Warszawa: PIW 1986), Upadek idei postępu (Warszawa: PIW 1991), Postmodernistyczne rozterki kultury (Warszawa: Oficyna Naukowa 1996), M. Weber (Warszawa: Wiedza Powszechna 1999), Demokracja peryferii (Słowo obraz/terytoria 2005) oraz wyboru publicystyki społeczno-politycznej: Zmiana klimatu (Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej 2006), Drzemka rozsądnych (Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej 2006), Już nie przeszkadza (Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej 2010), Większego cudu nie będzie (Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej 2011), Zwycięzca po przejściach (Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej 2012), Kurtyna podniesiona (Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej 2023).

jest zatrudniona na stanowisku głównego specjalisty w Departamencie Naukowego Wspierania Polityki Pamięci Narodowej Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej.

doktor nauk społecznych, pedagog, resocjalizator, kapitan rezerwy. Pracę doktorską obronił w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Były żołnierz zawodowy i asystent na Wydziale Nauk o Bezpieczeństwie Akademii Wojsk Lądowych. Były prorektor w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego APEIRON w Krakowie. Współpracuje z Zakładem Socjologii Grup Dyspozycyjnych Instytutu Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Członek Międzynarodowego Towarzystwa Naukowego „Fides et Ratio”. Był przewodniczącym Sekcji Socjologicznych Problemów Bezpieczeństwa Narodowego PTS. Jest członkiem European Association for Security, Polskiej Platformy Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Polskiego Towarzystwa Nauk o Bezpieczeństwie. W obszarze jego zainteresowań leżą zagadnienia z zakresu funkcjonowania grup dyspozycyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem korpusu podoficerskiego Sił Zbrojnych RP. Autor wielu publikacji z obszaru socjologii grup dyspozycyjnych, socjologii edukacji i andragogiki oraz szeroko pojętego bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego oraz współredaktor kilkunastu książek

dr habilitowany w Katedrze Teorii Polityki i Zarządzania Sferą Publiczną Wydziału Nauk o Polityce i Administracji na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Interesuje się teorią polityki, w szczególności problematyki kryzysu demokracji liberalnej oraz historią partii i systemów partyjnych, w szczególności zagadnienia polskich ugrupowań postsolidarnościowych. Zastępca redaktora naczelnego pisma „Dyskurs i Dialog”. Opublikował Akcja Wyborcza Solidarność. Centroprawica w poszukiwaniu modelu współpracy (Płock: Wydawnictwo Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Płocku 2016), wspólnie z Robertem Musiałkiewiczem i Patrykiem Tomaszewskim, Między upodmiotowieniem a upolitycznieniem. Polski samorząd terytorialny w realiach (kryzysu) demokracji liberalnej po 1989 roku (Włocławek: Wydawnictwo Państwowej Akademii Nauk Stosowanych 2022) oraz wspólnie z Arturem Gruszczakiem i Arkadiuszem Nyzio Polskie studia wywiadowcze: stan i perspektywy badań (Kraków: Wydawnictwo Księgarnia Akademicka 2024).

filozof i prognostyk, członek zarządu kalifornijskiego International Society for the Comparative Study of Civilizations, współpracownik Akademii Sztuki Wojennej i Polskiego Instytutu Ekonomicznego oraz absolwent London School of Economics, Maastricht University oraz UJ. W latach 2011-2015 dziennikarz tygodnika „Wprost” (szef działu „Nauka”). Autor raportów na zlecenie międzynarodowych firm konsultingowych i Komisji Europejskiej. Współtwórca antologii „Miasta w nowym średniowieczu” oraz „Indeksu Mocy Państw”.

profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, dr hab. nauk prawnych w Katedrze Prawa Konstytucyjnego na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor kilku monografii, między innymi: Finansowanie partii politycznych (Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe 2001), Prawowitość aktualnej postaci państwa polskiego (Wrocław 2007), Istota władzy państwowej i jej formy (Wrocław: Nortom 2010), Jedność i podział władzy (Wrocław: E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa, Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego 2021) oraz szeregu artykułów poświęconych w szczególności podstawom demokracji, konstytucjonalizmowi i legitymizacji władzy. Członek-korespondent zespołu redakcyjnego „Nouvelle Ecole”.

(ur. 1941) – współzałożycielka Solidarności Walczącej, członek Rady SW, łączniczka ukrywającego się w latach 80. XX w. Kornela Morawieckiego. Organizatorka mieszkań, podziemnych spotkań, struktury wydawniczej pism Solidarności Walczącej, kolportażowej, analityczka informacji kontrwywiadowczych, iskra wrocławskiego podziemia antykomunistycznego. Historyk, bibliotekarka i nauczycielka. Dama Orderu Orła Białego.

pracował jako profesor zarządzania międzykulturowego w Rotterdam School of Management Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie (1985 – 2015), na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego (2016 – 2019), i na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego (2019 – 2025). Napisał m.in. Walkę klas w bezklasowej Polsce (wydanie angielskie 1982 w South End Press, Boston, pod pseudonimem Stanislaw Starski, polskie wydanie 2012 w Europejskim Centrum Solidarności, Gdańsk), Kompetencje międzykulturowe (wydanie angielskie, Londyn/Nowy Jork, Routledge 2005, wydanie polskie, Warszawa: Wolters Kluwer 2011), Zarządzanie znaczeniem w organizacjach (Basingstoke: Palgrave 2009), Trzecie Oświecenie (albo globalizujace merytokracje) (Newcastle: Cambridge Scholars 2021), Krążenie wiedzy i elit. Chmury i tłumy (Newcastle, Cambridge Scholars, 2025). Od 2004 roku jest redaktorem naczelnym „Journal of Organizational Change Management”. Humanista krytyczny z przekonaniami.

tłumacz z języka angielskiego urodzony w Koszalinie, debiut poetycki w czasopiśmie „Cogito” w 2011 r

adiunkt zatrudniony na Wydziale Filozoficznym UAM

(ur. 1972) – historyk praktykujący, publicysta okazjonalny, pedagog przypadkowy. Autor Białych kart Kościoła (Warszawa: Key4 2019); Teologii wojny (Biała Podlaska: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Arte 2008), eseju biograficznego o Emanuelu Małyńskim otwierającego książkę Na skróty do upragnionego pokoju (Warszawa: Key4 2022).

dr hab., dyrektor Instytutu Edukacji i Innowacji w Gdyni, filozof i religioznawca, autor wielu publikacji dotyczących filozofii społecznej, religioznawstwa, politologii, a także pedagogiki.

radca prawny - adwokat, prezes Towarzystwa Społeczno- Kulturalnego Polski Śląsk, była prezes Koła Związku Górnośląskiego w Opolu

jest absolwentem studiów magisterskich z historii ze specjalnością „Polityka i media w dziejach”. W 2023 r. na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu obronił pracę magisterską pod tytułem: Aktualność teorii konfliktu cywilizacji Feliksa Konecznego pod kierunkiem prof. Macieja Bugajewskiego. Od czerwca 2022 r. pracuje w Muzeum Martyrologii Wielkopolan - Fort VII (oddział Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości). Od października 2023 uczęszcza na studia doktoranckie w Kolegium Filozofii i Teologii Szkoły Głównej Mikołaja Kopernika w Krakowie. Przedmiotem jego zainteresowań są nie tylko szeroko pojęta historia czy historiozofia cywilizacji, ale także historia myśli politycznej, historia idei, badanie totalitaryzmów, historia XX i XXI wieku.

socjolog, profesor w UAM w Poznaniu. Specjalizuje się w zagadnieniach socjologii wielkich struktur społecznych, zagadnieniach społecznej samoorganizacji, socjologii migracji oraz socjologii miasta, w tym zagadnień sąsiedztwa wielkomiejskiego i rewitalizacji. Współpracował z Polskim Towarzystwem Socjologicznym. W 2020 roku objął stanowisko profesora na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Autor m.in. książki Teoria nieracjonalnego działania. Socjologiczne studium na temat wolontariatu i społecznego aktywizmu (Poznań: WN UAM 2015) a także wielu artykułów o relacji sąsiedzkich w blokowiskach, geografii społecznej, samoorganizacji społecznej i ruchów miejskich w Polsce oraz kwestii migracji i uchodźstwa wojennego.

(ur. w 1953 w Chobieni), polska rzeźbiarka, od 1985 r. mieszkająca w Paryżu, obecnie w Warszawie. studiowała w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (1978–1983), w pracowni prof. Leona Podsiadłego i Paryżu w L'Ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts (1985–1987) w pracowni francuskiego rzeźbiarza Césara. W okresie 1980-81 działała w strukturach NZS. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracowała ze strukturami podziemnej Solidarności. W latach 1983-1985 działała w strukturach kontrwywiadu Solidarności Walczącej. Od 1985 r. we Francji gdzie studiowała i pełniła zarazem funkcję przedstawiciela Solidarności Walczącej. Na prośbę Kornela Morawieckiego zaprojektowała Krzyż Solidarności Walczącej. Jej prace były wystawiane na wystawach w Australii, Belgii, Bułgarii, Chinach, Czechach, Francji, Grecji, Hiszpanii, Japonii, Korea, Kostaryka, Libanie, Łotwie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Szwecji, Wielka Brytania, Wietnamie, Włoszech i Polsce (zob. biogram Piotra Polichta na portalu Culture.pl [Ludwika Ogorzelec - Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl, [dostęp 20 listopada 2025] oraz biogram w internetowym wydaniu Encyklopedii Solidarności).

(ur. 1957), absolwent Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, gdzie w roku 2017 obronił pracę doktorską „Ład przestrzenny w ujęciu Bolesława Szmidta i Buckminstera Fullera”. Przez długie lata pracował jako projektant architektury. W latach 1983 -1991 studiował na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, gdzie obronił pracę magisterską „Poglądy M.K. Gandhiego na temat własności w porównaniu z nauką ostatnich papieży”. Stara się funkcjonować jako niezależny naukowiec, a ponadto działa w kilku ruchach i organizacjach pozarządowych, w tym w Towarzystwie Pomocy im. św. Brata Alberta, gdzie w roku 1981 pełnił rolę członka-założyciela. Obecnie w fundacji Instytut Myśli Schumana kieruje Powszechnym Uniwersytetem Nauczania Chrześcijańsko- Społecznego (PUNCS). Za działalność społeczną w roku 2017 został przez prezydenta Andrzeja Dudę udekorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi.

studiowała historię na Uniwersytecie w Pécs oraz w Central European University w Budapeszcie. W 2003 roku obroniła doktorat w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji na Wydziale Historii i Cywilizacji. Jest pracownikiem Komitetu Pamięci Narodowej (Nemzeti Emlékezet Bizottságának Hivatala, NEBH) w Budapeszcie. Specjalizuje się w historii kościoła, węgierskiej chrześcijańskiej demokracji oraz historii aparatu represji na Węgrzech. Napisała między innymi Splendid Return. The Intellectual Reception of the Catholic Social Doctrine in Hungary, 1931–1944 (Budapest: Wesley János Lelkészképző Főiskola 2011). Jej ostatnia książka The Many Lives of a Jesuit, Freemason, and Philanthropist: The Story of Töhötöm Nagy, (New York: CEU Press, 2023) była recenzowana w numerze 1 (5) „Wolnych i Solidarnych. Między Ideą a Praktyką” w 2024 roku.

profesor emerytowany Uniwersytetu Gdańskiego. Przewodniczący Zarządu Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, zajmuje się filozofią cywilizacji i filozofią polityki. Autor ponad stu publikacji, w tym takich książek jak: Koncepcja cnót politycznych Machiavellego na tle elementów klasycznej etyki cnót (Gdańsk: Wyd. UG 2007), Makiawelizm, patologia ducha, sacrum i polityka. Eseje z filozofii politycznej (Sopot: Spółdzielczy Instytut Naukowy 2016)

Święcenia kapłańskie otrzymał w 1988, a na Ukrainie pracuje od 2001 roku. Od roku 2004 jest Kustoszem Sanktuarium Maryjnego w Latyczowie, miejscowości liczącej ok. 8 tys. mieszkańców położonej jest przy szosie z Chmielnickiego do Winnicy.

(ur. 1962) – czeski dziennikarz, przedsiębiorca, PR-owiec, dysydent w okresie komunizmu, więzień polityczny, sygnatariusz Karty’77, działacz Solidarności Polsko-Czechosłowackiej, żołnierz. Po Aksamitnej Rewolucji – polityk i poseł do Izby Ludowej Zgromadzenia Federalnego z ramienia Forum Obywatelskiego, a następnie Obywatelskiej Partii Demokratycznej (ODS).

absolwent Uniwersytetu Zielonogórskiego (socjologia problemów społecznych i rodziny) oraz Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (filozofia). Miłośnik muzyki klasycznej z zakresu minimalizmu oraz rodzimego folku. Obecnie pracownik logistyczny w Holandii.

absolwentka historii oraz romanistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Interesuje się historią opozycji antykomunistycznej

(ur. 1983) – polski politolog, publicysta polskich, czeskich i słowackich czasopism (m.in.: Lidove nowiny, .týždeň, Echo24, Międzynarodowy Przegląd Polityczny, Konzervatívny denník Postoj), dyrektor Instytutu Polskiego w Pradze (2016-2023), ambasador RP na Słowacji (2023-2024), ekspert Centrum Stosunków Transatlantyckich w Pradze.

dr hab. inż., profesor Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, pracownik Katedry Biologicznych Podstaw Technologii Żywności i Pasz; pasjonat cybernetyki, socjologii i filozofii oraz zwolennik gospodarki wolnorynkowej. .

doktor zatrudniona w Instytucie Nauk o Polityce i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz w Fundacji „The Opportunity Institute for Foreign Affairs”), absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, członek Global Institute of Law w Oxfordzie, ekspert Pracowni Badań Orientalnych UWr, zajmuje się prawno-politycznymi aspektami funkcjonowania państwa

studentka historii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, specjalizacja: polityka i media w dziejach. Jej pasje badawcze obejmują historię kobiet, współczesną historię Ukrainy oraz rolę mediów w kształtowaniu opinii publicznej. Autorka pracy licencjackiej poświęconej wizerunkowi medialnemu księżnej Diany i królowej Elżbiety II. Aktywna jako dziennikarka, zajmuje się fotografią i z zamiłowaniem łączy swoje zainteresowania akademickie z praktyką medialną.

Pracownik Instytutu Badań nad Reżimami Totalitarnymi w Pradze

doktor w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie filozofii; uczeń ks. prof. Józefa Tischnera (1931-2000). Obszary zainteresowań naukowych: filozofia eg¬zystencji, fenomenologia egzystencjalna, historia filozofii. Wolne chwile poświęca fotografii, literaturze, sztuce. Wydał m.in.: Człowiek — podmiot dramatu. Antropologiczne aspekty filozofii dramatu Józefa Tischnera (Kęty: Wydawnictwo Antyk 2005), Pytając o Boga. Refleksja z bł. Janem Pawłem II (Marki: Michalineum 2013), Szlakami Sørena Kierkegaarda. W dwusetną rocznicę urodzin filozofa (Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek 2013), Impresje egzystencjalne. Rozważania filozoficzne

Przedsiębiorca, logistyk

skończyła historię w Katolickim Uniwersytecie Petera Pázmánya w Budapeszcie, a od 2019 r. pracuje w węgierskim Komitecie Pamięci Narodowej; w 2020 r. obroniła doktorat z historii na Uniwersytecie w Peczu; zajmuje się historią Kościoła Katolickiego na Węgrzech.

doktor nauk teologicznych, absolwent studiów historycznych na Uniwersytecie Gdańskim i teologicznych na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Obecnie rektor Wyższego Baptystycznego Seminarium Teologicznego w Warszawie oraz pracuje jako nauczyciel historii w Prywatnym Liceum im. Z. i J. Moraczewskich w Sulejówku. Zainteresowania badawcze: historia chrześcijaństwa, jako popularyzator – także historia najnowsza. Publikacje: Historia statusu prawnego Kościoła Baptystycznego w Polsce w latach 1918-1997, Warszawa 2015; Reformacja – sukces czy porażka, Warszawa 2017; Królestwo Boże nie z tego świata, Warszawa 2022.

(ur. 1997) – w latach 2017–2022 studiowała nauki historyczne na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Pavla Jozefa Šafárika w Koszycach. W czerwcu 2022 roku z powodzeniem obroniła pracę dyplomową zatytułowaną Rudolf Fiby – naukowiec i kapłan Kościoła ukrytego w Czechosłowacji. Obecnie jest doktorantką na tym wydziale, tematem jej rozprawy doktorskiej jest myśl antykomunistyczna w twórczości wybranych katolickich intelektualistów wschodniej Słowacji w latach 1940–1989, a głównym przedmiotem analizy jest myśl antykomunistyczna katolickiego intelektualisty Štefana Hatali.

jest profesorem w Instytucie Historii Kościoła na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Specjalizuje się w filozofii religii, szczególnie w myśli Sørena Kierkegaarda, Charlesa Taylora i Dietricha Bonhoeffera oraz teologii Marcina Lutra i Leonarda Stöckla. Do podejmowanych przez niego zagadnień badawczych należy sytuacja Kościoła w systemach totalitarnych i posttotalitarnych, dialog między religią a nauką oraz teologiczne/filozoficzne wyzwania stawiane przez sztuczną inteligencję i biotechnologię.

Założyciel i prezydent Ośrodka Badań Socjoekonomicznych i Multikulturalnych w Jassy (Rumunia, https://csesm.org/). Jest redaktorem naczelnym Journal of Intercultural Management and Ethics (https:jime.csesm.org/). Jest inżynierem i specjalistą od zarządzania, a doktorat obronił z zarządzania międzykulturowego. Mówi po angielsku, hebrajsku, niemiecku, francusku i rumuńsku. Publikował na temat zarządzania międzykulturowego, międzynarodowych fuzji i przejęć, uzwgledniania różnic kulturowych, podejmowania decyzji, zarządzania strategicznego, innowacji, etyki biznesu, jakości i etyki szkolnictwa wyższego, sztucznej inteligencji, nauki, sceptycyzmu, pseudonauki oraz niepewności i teorii spiskowych.

(ur. 1954) – historyk, archiwista i socjolog, doradca społeczny prezydentów RP: Lecha Kaczyńskiego (2008–2010), Andrzeja Dudy (2015–2025) i Karola Nawrockiego (od 2025), pracownik Biura Bezpieczeństwa Narodowego, nauczyciel akademicki. Specjalizuje się w socjologii wiedzy i teorii społecznej. Ekspert Komisji Weryfikacyjnej WSI (2006). Przewodniczący rady programowej Centralnego Ośrodka Szkolenia ABW, członek rad programowych PiS, kongresu Polska Wielki Projekt oraz Fundacji „Instytut Myśli Schumana”. Publicysta m.in. w „Naszym Dzienniku”, „W Sieci” i „Gazecie Polskiej”. Od września do listopada 2023 r. członek Państwowej Komisji ds. badania wpływów rosyjskich na bezpieczeństwo wewnętrzne Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2007–2022. Ostatnio wydał Cyber kontra real. Cywilizacja w techno-pułapce (z Jaremą Piekutowskim, 2023) i AI. Eksploracja (z Katarzyną Szymańską-Zybertowicz, 2024).

adiunkt w Zakładzie Psychologii Rozwoju Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego, współredaktorka (z Alicją Senejko), Profilaktyka traumy. Praktyka i badania. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls 2019.

dr hab. w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego, kierownik Zakładu Socjologii Nauki, Wiedzy i Kultury